İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2019 tarihli ve 2018/256 Esas, 2019/563 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (h) bentleri, 35 inci maddesi, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2020/484 Esas, 2022/247 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kaldırılarak, açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca reddine, yapılan yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Nitelikli yağma suçunun işlendiğine dair somut hiçbir bir delil bulunmadığına, Gaziantep Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2018 tarihli ve 2018/136 Esas, 2018/482 Karar sayılı dosyasında mahkûmiyet kararının kesinleşmesinden bahisle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.
Sanık müdafiinin hükmü temyizinde hukuki yararı bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki ret isteyen görüşe iştirak edilmeyerek ve temyiz istemi kabul edilerek yapılan incelemede, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile sanığın katılana karşı aynı malvarlığına yönelik eylemlerinin kül halinde tek bir yağma suçunu oluşturması ve sanığın daha önce 21.02.2018 tarihli eylemi sebebiyle nitelikli yağma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş olması sebebiyle, sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2020/484 Esas, 2022/247 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenecek konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
27.06.2024 tarihinde karar verildi.