1- Dava konusu 246 ada 1 ve 228 ada 18 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak ve ekleri ile kadastro sırasında bu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması;
2-HUMK.nun 434/2 maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. 5766 sayılı Kanunun 11.maddesi hükmü gereği 492 sayılı Harçlar Kanununun (1) sayılı Tarifesinin A) Mahkeme Harçları bölümünün sonuna (IV) nolu bölüm halinde eklenen 73,90 TL “temyiz başvuru harcı” yatırılmış ise de, davalı vekili tarafından “temyiz karar harcının” yatırıldığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Temyiz karar harcının dayanağı HUMK.nun 434/2 maddesi ve 10.05.1965 tarih 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararıdır. Bu İçtihadı Birleştirme Kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nisbi ilam harcının ¼’ünün peşin olarak alınması gerekir.
Bu açıklamalara göre, “temyiz karar harcı” hiç yatırılmadığından 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve HUMK.nun 434/3 maddesi gereğince davalı vekiline çıkarılacak muhtırayla HUMK.nun 434/2 maddesi gereğince alınması gerekli nisbi temyiz karar harcının yedi günlük kesin sürede tamamlanmasının istenilmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağının ve mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceğinin ihtarı, verilen süre içerisinde harç ve giderler tamamlandığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için mahal mahkemesine İADESİNE, 19.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.