SAYISI: 2022/303 E., 2022/320 K.
İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Van 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2021 tarih ve 2020/234 Esas, 2021/223 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2.Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11.03.2022 tarih 2022/303 Esas, 2022/320 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.05.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
Sanık müdafinin temyiz istemi özetle;
1-Kararın usül ve yasaya aykırı olduğuna,
2-Delillerin hukuka uygun elde edilmediğine,
3-Bank Asya ve SGK kayıtlarına konu eylemlerin örgüt talimatı ile değil; bireysel anayasal hak çerçevesinde rutin faaliyetler olduğuna,
4-Suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığına,
5-ByLock kullanımının hukuka uygun delilerle ispat edilemediğine, ByLock kullanmadığına, ByLock kayıtlarında çelişkiler bulunduğuna, örgütsel amaçla kullanıldığına ilişkin delil olmadığına,
6-Silahlı örgütten sanığın suç tarihlerinde bilgisi olmadığına,
7-Hata hükümlerinden yararlanması gerektiğine,
8- Tanık beyanlarının itiraf amacıyla verilen soyut, çelişkili ve tek taraflı beyanlar olduğuna,
mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına,
9-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Mahkumiyete esas alınabilecek, suçun sübutu, vasfının tayini ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici delil niteliğinde olan tanıkların, 5271 sayılı Kanun'un CMK'nın 50/1-c maddesine yanlış anlam yüklenerek yemin verilmeyen tanıklardan olmamalarına rağmen yeminsiz olarak dinlenilmeleri suretiyle CMK'nın 54/1 inci maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11.03.2022 tarih 2022/303 Esas, 2022/320 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak; oy birliğiyle gerekçede belirtilen nedenlerle BOZULMASINA,
Sanık hakkında mevcut delil durumu tutuklu kalma süresi dikkate alındığında tahliye talebinin REDDİ ile tutukluluk halinin devamına;
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Van 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.06.2024 tarihinde karar verildi.