SUÇLAR: Kasten öldürme, işkence

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2019 tarihli ve 2015/21 Esas, 2019/31 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraatlerine,

2. Sanıklar hakkında işlence suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine,

3. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 25/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddeleri uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.05.2019 tarihli ve 2019/1471 Esas, 2019/1588 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz nedenleri özetle; meşru savunmanın şartlarının gerçekleşmediğine, işkence suçunun sabit olduğuna ilişkindir.

1. Olay günü maktul ...'ın elinde kılıf içerisinde tüfekle dışarıda gezindiğinin kolluk birimlerine ihbar edilmesi üzerine, polis memurları ... ve ...'ın olay yerine vardıkları, ...'ın motosikletten inip maktule yaklaştığı sırada maktulün av tüfeği ile ateş ettiği ve ...'ı öldürdüğü, ateş üzerine ...'in kendisini yere attığı ve motorsikletin ...'in üzerine düştüğü, bu sırada maktulün, ...'a ait beylik silahını yağma ettiği ve olay yerinden uzaklaştığı, bir süre sonra maktulün yerinin tespit edildiği ve bir polis ekibince takibe alındığı, maktulün kırmızı ışıkta durması üzerine polis memurları ... ve ... maktulden aracından inmesini istedikleri, maktul, aracına yaklaşan ... ve ...'e, ...'tan yağma ettiği tabanca ile ateş etmeye başladığı ve polis memurlarını da burada ateşli silahla vurmak sureti ile öldürdüğü, sonrasında ...'ın tabancasını yağma ederek yine olay yerinden kaçtığı, maktulün yerinin kolluk kuvvetlerince tespit edilmesi üzerine ikazlara rağmen maktulün teslim olmadığı, kolluk kuvvetlerinin üzerine silah doğrultan ve ateş eden maktulün kolluk kuvvetlerince ateş edilmesi üzerine yaralı olarak yakalandığı, sonrasında kaldırıldığı hastanede ateşli silah yaralanmasına bağlı kot ve kemik kırıklarıyla birlikte iç organ harabiyeti ve iç kanama sonucu öldüğü olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte

gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar ..., ... ve ...'in üzerlerine atılı kasten öldürme suçunu işlemediklerinin sabit olduğu, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün kasten öldürme eylemini hukuka uygunluk nedenlerinden meşru savunma kapsamında gerçekleştirdikleri, tüm sanıkların üzerlerine atılı işkence suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Gerekçe kısmında sanıklar ..., ... ve ...'in üzerlerine atılı suçu işlemediklerinin belirtilmesine rağmen hüküm kısmında "kasten öldürme eylemine iştirak ettiklerinin sabit olmaması" denilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuş ise de; mevcut hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

A. Sanıklar Hakkında İşkence; Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Kasten Öldürme Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden Yapılan İncelemede

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.05.2019 tarihli ve 2019/1471 Esas, 2019/1588 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden Yapılan İncelemede

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.05.2019 tarihli ve 2019/1471 Esas, 2019/1588 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1 maddesi gereği hüküm fıkrasının (1) numaralı başlığından "kasten öldürme eylemine iştirak ettiklerinin sabit olmaması" ibarelerinin çıkartılarak yerine "kasten öldürme eylemini işlemediklerinin sabit olması" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.