İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2.g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2017 tarihli ve 2017/47 Esas, 2017/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5271 Sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2021/521 Esas, 2021/852 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz nedenleri, eksik incelemeye, yetersiz gerekçeye, hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, suçun sübut bulduğuna, sanık hakkında kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

1. 19.11.2008 günü saat 17.30-18: 00 sıralarında Kümbetli- Kars asfalt yolu kenarında ...'e ait cesedin, ..., ... ve ... isimli şahıslar tarafından bulunması sonucu başlanan soruşturma kapsamında ölü muayenesi bulgularına göre maktulün, trafik kazası sonucu husulü mümkün kafa tabanı kırığı, iç organ ve beyin hasarı, iç ve dış kanama neticesi hayatını kaybettiğinin tespit edildiği, ... isimli tanığın aşamalarda çelişkili beyanlarının mevcut olduğu, kollukta maktule kendisinin çarptığını, şüpheli sıfatı ile alınan ifadesinde söz konusu olayla ilgili olarak beyaz renkli plakasını görmediği Broadway marka bir aracın ... isimli şahsa çarptığını, 24.11.2008 tarihinde savcılıkta alınan ifadesinde olayı görmediğini, 25.11.2008 tarihli ifadede ise özetle; ...'e sanık ...'in kullandığı araçla çarptığını daha sonra da kendisini tehdit ettiğini belirttiği, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 3 yönde kendi içinde çelişkiler arzeden beyanlarına itibar edilen tanık ...’ın ve sanık ...'in cep telefonlarının HTS kayıtlarının incelenmesinde olay günü sanığın, tanığı aramadığı ve Kars merkezde bulunduğunun belirlendiği, sanık ve tanığı bilgisayar kasaları ve depolarının imajlarında suça ilişkin başkaca bir delil elde edilemediği, bu büyük çelişki ve mantık hatalarının tanığın beyanlarının inandırıcılığını zayıflatması, sanık ...’in hiçbir samimiyetinin olmadığı tanığı arayıp internet kafe taşınması için yardım istemesi, sanığın hayatında daha önce hiç bulunmadığı Kümbetli köyüne akşam saatlerinde gitmesi, yakınlarında ve kendisinde olmayan bir marka model araçla hiçbir husumeti bulunmayan bir kişiyi öldürmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması birlikte değerlendirilerek sanığın, aşamalarda değişiklik göstermeyen, birbirleri içinde tutarlı ve tanık anlatımlarınca da desteklenen savunmalarının aksini ispatlayacak, tanık ...’ın çelişkili, tutarsız ve suç atma niteliğinde olduğu kabul edilmesi gereken soyut beyanının dışında, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetlerine yeter derece ve nitelikte kanıtların elde edilemediği, suçun sanık ... tarafından işlendiği sabit olmadığından sanık hakkında evrensel “şüpheden sanık yaralanır.” ilkesi de gözetilerek sanık hakkında beraat kararı verilen olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik bulunmadığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2021/521 Esas, 2021/852 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.