Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19/12/2019 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Davacının, kıdem tazminatı, fazla mesai, UBGT ve yıllık izin ücretlerinin tahsili yönünden açtığı davanın yargılanması sonucu verilen hükümde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın Davalı tarafça temyizi üzerine usul ve yasaya uygun bulunan karar Dairemiz çoğunluk görüşü ile onanmıştır.
Kararın fazla mesai hesabına yönelik kısmına taraflar arasında kabul gören ve imza taşıyan bireysel iş sözleşmesinin 4.4 maddesi hüküm karşısında katılmak mümkün olmamıştır. Şöyle ki 4.4. madde ...toplam çalışma süresi 11 saati aşmamak koşulu ile yılda 270 saate kadar fazla çalışma yaptırılabilir. Bu takdirde çalışan fazla çalışma ücreti talep etmiyeceğini kabul eder" şeklindeki düzenleme hükmü fazla mesainin maktu ücret içerisinde ödendiğinin kabul edilmesini gerektirir. Dairemizin aynı davalıya yönelik 2014-19926 Esas- 2015/32250 Karar sayılı dosyasında "yıllık 270 saate kadarki fazla çalışmaların karşılığının aylık ücretin içinde olacağı belirtilmiş" olmakla bilirkişi ve mahkemece iş sözleşmesinin dikkate, alınmaması bozma sebebi yapılmıştır. İşçinin asgari ücretli olması halinde 270 saatlik sınırlama dikkate alınmayacaktır. Olayımızda bu istisna da sözkonusu olmadığından sözleşme hükmüne değer verilerek, yıllık 270 haftalık 5.2 saat fazla mesainin maktu ücret içinde ödendiğinin kabul edilmesi, bunun üzerinde fazla çalışma varsa bir kısım ödemelerde dikkate alınarak sonuca gidilmesi gerektiğinden, kararın bu sebeple bozulması, gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun Onama görüşüne katınılmamıştır.19/12/2019
K A R Ş I O Y
Davacı ile davalı arasında imzalanmış olan iş akdinin 4.4. ncü maddesinde yer alan "işveren ülkenin genel yararları, işin niteliği, işletmenin gerekleri veya üretimin artırılması gibi nedenlerle çalışana günlük toplam çalışma süresi 11 saati aşmamak koşulu ile yılda 270 saate kadar fazla çalışma yaptırabilir. Bu takdirde çalışan, fazla çalışma ücreti talep etmeyeceğini kabul eder. " şeklindeki hüküm fazla mesainin ücrete dahil olduğu anlamı taşımakta olup, buna göre yıllık 270 haftalık 5,2 saat fazla mesainin maktu ücret içinde ödendiğinin kabul edilmesi gerekirdi şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi kanaatteki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 19.12.2019