-Sanık ...'nun, mağdur ...'i tehdit suçundan, 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1,62,53. maddesi uyarınca, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I)Sanık ... savunmanının temyiz talebinin incelenmesinde;
Mahkemece, 09/05/2013 günlü hükümle verilen müsadere kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 2014/9 Esas, 2017/661 Karar sayılı ilamıyla kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; temyizi kabil bir hüküm bulunmadığından, sanık ... savunmanının temyiz talebinin REDDİNE;
II)Sanık ... savunmanının temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-d, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili ve uzamış zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 01.08.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle
tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.