Mahkûmiyet
Sanık hakkında verilen hükmün; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteğinin, atılı suçları işlemediğine, şikâyetçilerin olayı kendilerinin yazıp kurguladıklarına, beraatine karar verilmesi talebi olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
1. Olay günü sanığın Bafra Açık Ceza İnfaz Kurumundan, Bafra T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesi işlemleri için mahkum kabul birimine getirildiği, şikâyetçi E.C. tarafından saınığın üst araması yapılmak istendiğinde sanığın şikayetçiye ''Bende bir şey yok, ben üzerimi aratmam.'' diyerek bağırdığı, olaya müdahale eden şikâyetçilere yönelik ''Ben dışarıya çıkınca beni kapalıya göndermenin hesabını hepinizden soracağım.'' diyerek tehdit ettiği ve aralarında çıkan tartışmada şikâyetçilerin yaralanmasına neden olduğu iddiasıyla sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, şikayetçilerin aşamalardaki beyanları ile şikâyetçiler hakkında alınan 11.09.2015 tarihli basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandıklarına dair adli muayene raporları ile CD çözüm tutanağına göre sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
2. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.
3. Şikâyetçiler aşamalarda uyumlu beyanda bulundu.
4. 11.09.2015 tarihli olay tutanağı, 11.01.2016 tarihli CD inceleme çözüm tutanağı ile 11.09.2015 tarihli adli muayene raporları dosyada mevcuttur.
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Şikâyetçilerin aşamalardaki beyanları ile şikâyetçiler hakkında alınan 11.09.2015 tarihli basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandıklarına dair adli muayene raporlarına göre sanığın atılı suçu işlediğine, sanığın sabıkasında tekerrüre esas engel mahkûmiyetinin bulunması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.03.2024 tarihinde karar verildi.