Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalı T.C. ...'na ait ... Tersane Komutanlığı ... Batarya Fabrikası'nda 17.10.1983-15.03.2013 tarihleri arasında en son bakım onarım kısım şefi olarak çalışırken emekli olduğunu, en son net ücretinin 3.600,00 TL olduğunu, İş Kanunu 63. Maddeye dayanarak çıkartılan "... kuralları bakımından günde ancak 1,5 saat veya daha az çalışılması gereken işçiler hakkındaki yönetmelik" gereğince 7,5 saat ve daha az çalışılması gereken işlerden olmasına rağmen davacının günde 7,5 saat haftada 37,5 saatin üzerinde çalıştırıldığını, toplu iş sözleşmesinin 62. Maddesine göre %80 zamlı ücret ödenmesi gerektiğini, fakat bu ücretlerin kendisine ödenmediğini iddia ederek; fazla mesai ücretinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; zaman aşımı itirazında bulunarak davacının çalıştığı ortam, yaptığı iş dikkate alındığında davacının 63. Maddeye dayanılarak çıkartılan yönetmelik hükümlerinden faydalanamayacağını, çalışmasının haftalık 45 saat üzerinden normal ... olarak değerlendirilmesi gerektiğini, haftalık 45 saatten fazla çalışmasının olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.
Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük ... süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik ... süresinin çok fazla aşıldığı günlük ... sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük ... süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.
Somut uyuşmazlıkta; fazla mesai ücreti hesaplanırken, ara dinlenme süresi düşülüp düşülmediği hususunda hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı anlaşılmış ve ara dinlenme sürelerinin düşülmediği izlenimi edinilmiştir.
Bu nedenle yukarıdaki yasal düzenlemeler de gözetilerek, ara dinlenme sürelerinin dikkate alındığı denetime elverişli bir ek rapor alınarak sonucuna göre fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması için hükmün bozulması gerekmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.