5237 sayılı TCK'nın 85/1, 50/4,50/1-a, 52/4, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Temyiz incelemesi sırasında sanığın sürücü belgesinin geçerli olduğuna dair belgenin UYAP ortamından temin edilerek dosya içerisine alınmış ve soruşturma aşamasında sanığa ait sürücü belgesine ilişkin bilgilerin trafik kazası tespit tutanağında işaretlenmiş olması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Bir kişinin ölümüyle sonuçlanan kazanın oluşumunda tali kusurlu olup, olaydan sonra kaza mahallini terk etmeyerek, hemen ambulans çağırıp, durumu kolluğa haber veren, savunmalarında üzgün olduğunu beyan eden, dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen ve sabıkası da bulunmayan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve sanığın kişiliği olumlu değerlendirmeye tabi tutulup, sanık hakkında tayin olunan temel ceza asgari hadden belirlendiği ve hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrildiği halde, aynı hususlar bu defa olumsuz değerlendirmeye tabi tutulup, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık lehine uygulanmaması suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.