İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın otobüste bulunduğu sırada yanında durduğu katılan mağdurenin ensesine ve saçına bir iki saniye cinsel amaçlı olarak dokunduğu şeklinde kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2017/384 Esas, 2018/318 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.04.2019 tarihli ve 2018/2272 Esas, 2019/687 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın atılı suçu işlendiğine dair delil olması nedeniyle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Husumet ya da iftira sebebi bulunmadığını, sanığın tavırlarının üçüncü kişilerce fark edildiğini, görüntülerin olayın gerçekleştiği kısmı göstermediğini, görüntülere göre sanığın eylemi öncesinde başka bir kadını uzun süre gözetlediğinin, telaş ve panik halinde olduğunun tespit edildiğini beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
Katılan mağdurenin beyanları, savunma, tutanak, bilirkişi raporları, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.04.2019 tarihli ve 2018/2272 Esas, 2019/687 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.03.2024 tarihinde karar verildi.