1-İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesinen kaynaklı alacak davasında, davacı tarafın yaptığı ödeme miktarı, davalı tarafın sözleşme kapsamında yaptığı iş miktarı ve bedeline göre, davacının davalıya toplam 433.551,00 USD fazla ödemede bulunduğu, iş bu ödeme miktarının davalının temerrüte düşürüldüğü 11.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraflar vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve yine; taraflar arasındaki eser sözleşmesine göre Nijerya’da yapılacak 24 adet trafo merkezinin sekonder ve HMI tasarımlarının, panoların yine sözleşmede belirlenen fabrika testleri ve merkezlerin davalı yüklenici tarafından yapılmasının kararlaştırıldığı, sözleşme ile yapılması gereken işin aşamalarının ayrı ayrı ücretlendirildiği ve bir kısım ödemelerin avans mahiyetinde yapıldığı, dosayada alınan bilirkişi raporlarına göre davalı yüklenici tarafından işin tamamını yerine getirilmediği, davacı defterlerinin usulüne uygun tutulmadığı, usulüne uygun tutulmuş davalı defterlerine göre davalının davacıdan alacaklı olduğu belirlenmiş ise de davalının kayıtlarında görünen 3 adet faturanın davacı tarafından yasal süresinde itiraz edilerek iade edildiği, son olarak tarafların itirazları doğrultusunda alınan ve hükme esas 25.03.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre sözleşme gereği davalı yüklenicinin tamamlaması gereken iş aşamalarının tamamlanma yüzdelerinin belirlendiği, bu yüzdelere göre yapılması gereken ödeme miktarı ile davacı iş sahibinin yapmış olduğu ödemelerin karşılaştırıldığı, bu değerlendirme yapılırken tarafların defter kayıtları yerine, davacı iş sahibinin yapmış olduğu ödemeler karşılığında davalı yüklenicinin kesmiş olduğu faturalar ve davacı iş sahibi tarafından davacı yüklenici şirkete yapılan ödemelerin banka hesap ekstreleri ve banka dekontlarının esas alındığı, tüm bu değerlendirmeler sonucunda davacı iş sahibinin yapılan işe göre yapılması gereken ödemeden 433.551,00 USD fazla ödeme yaptığı anlaşıldığından, taraflar vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi kararına ilişkin taraflar vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere olmak üzere 12.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.