HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/1940 Esas 2021/1947 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık ... ve müdafiinin yokluğunda verilen karar eteğinde "5271 sayılı Kanun'un 295/1 maddesi gereğince temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçenin hükmü veren Daireye verilmesi ya da zabıt katibine beyanda bulunup tutanak tutturup, hakime onaylatmak veya bir başka ilk derece Ceza Mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla vermek suretiyle; Yargıtay ilgili ceza dairesine temyiz yasa yoluna başvurma ... açık olmak üzere" şeklinde açıklama olmadığı ve kanun yoluna başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğine dair ihtarata açıkça yer verilmediğinin anlaşılması karşısında;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.11.2023 tarihli ve 2023/3-242 Esas, 2023/610 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere; "...ilgililerin mahkemeye erişim haklarının kısıtlanmaması ve hak kaybı ile sonuçlanabilecek durumların önlenmesi bakımından hükmün hangi nedenlerden dolayı bozulması istendiğinin temyiz dilekçesinde belirtilmesi gerektiğine ve bu nedenlerin belirtilmemesi durumunda temyiz talebinin sebep yokluğundan reddedileceğinden dolayı hükmün kesinleşeceğine dair ihtarata kararlarda ayrıca ve açıkça yer verilmelidir..." şeklinde yer alan kabul doğrultusunda, gerekçeli kararın sanık ... ve müdafiine 5271 sayılı Kanun'un 295/1 maddesini içerir şerhli olarak usulüne uygun tebliği ile tebliğ tebellüğ evraklarının ve dilekçe sunmaları halinde temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dosyanın Dairemize gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle 11.06.2024 gününde karar verildi.