Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Cizre 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mağdurenin amca oğulları olan suça sürüklenen çocuk ve sanıkların farklı tarihlerde mağdurenin cinsel bölgelerine dokunup sürtündükleri iddiasıyla çocuğun cinsel istismarı suçlarından açılan kamu davalarının yapılan yargılamasında, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca haklarında beraat kararları verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararı ile, suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdurenin sanıklara iftira atmasını gerektirecek bir husumetinin bulunmadığına ve sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.
B. Suça Sürüklenen Çocuk ve Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi
Vekalet ücretine yöneliktir.
İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdani kanıya ulaşıldığı, 5271 sayılı Kanun'un 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, kararda hukuka aykırılık görülmemiş, aynı davada suça sürüklenen çocuk ve sanıkların müşterek vekaletname ile avukatı yetkili kıldıklarının anlaşılması ve avukatın sunduğu avukatlık hizmetinin bölünememesinden dolayı beraat eden her bir sanık için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşıldığından Mahkeme hükmünde bu yönüyle de hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk ve sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Cizre 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.