İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Van Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, temyiz dışı diğer sanıklar ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve göçmen kaçakçılığı suçlarından cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmıştır.
2.Van 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli kararı ile sanık ...'ın, göçmen kaçakçılığı suçundan 5 yıl hapis cezası ve 60.000,00 TL adli para cezası ile, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3.İlgili kararın sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu, ilgili suçlardan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
4.Sanık müdafinin göçmen kaçakçılığı suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz başvurusu üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından, 12.10.2020 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
Sanık müdafinin temyiz isteği; soruşturma yapılırken usul kurallarına riayet edilmediğine, Mahkemece eksik inceleme yapılarak karar verildiğine, mağdurların dinlenmesi gerekmesine rağmen bu taleplerinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, mağdur beyanlarının usule uygun alınmadığına ve bu nedenle güvenilir olmadığına, bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık ...'ın, temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte hareket etmek suretiyle, İran'dan Türkiye sınırına getirilip bırakılan göçmenleri yakalandıkları evde zorla tutmak ve yasadışı olarak Türkiye'de kalmalarını sağlamak suretiyle atılı suçları işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.
B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesi'nin sanık hakkında atılı suçlardan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; soruşturma aşamasında dinlenen göçmenlerin ifadeleri ile İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif sırasında tanık sıfatıyla dinlenen 12.07.2019 tarihli yakalama tutanak mümzi polis memurlarının ifadelerinin birbiriyle örtüştüğü, 12.07.2019 tarihli teşhis tutanağına göre sanık ...'ın yakalandıkları eve göçmen getiren kişi olarak birden fazla kişi tarafından teşhis edildiği, evde ele geçen pasaportların tamamının sahte ve aldatıcı kabiliyete haiz olduğuna ilişkin jandarma kriminal laboratuarından rapor alındığı, yaşı nedeniyle soruşturması ayrı yürütülen ve sanığın yeğeni olan Diyar Karaman'ın göçmenleri sınırdan alan şoförün yanında bulunan kişi olarak teşhis edilmiş olması, temyiz dışı sanık Mülazim'in kaçamaklı savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediğinden; İlk Derece Mahkemesince yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından temyiz dışı diğer sanıklarla iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanıkların atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sübuta yönelik temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/849 Esas, 2020/682 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2024 tarihinde karar verildi.