Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye davası konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kira alacağı isteminin kısmen kabulüne, ödemeler düşüldükten sonra 40.057.-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkiline ait 6960 m² reklam asma yerlerinin 13/06/2000 tarihli kira sözleşmesi ile 3 yıllığına davalıya kiralandığını, kira bedelinin 1.yıl 2.600.000 USD, 2.yıl 2.730.000 USD, 3.yıl 2.866.500 USD karşılığı TL olarak kararlaştırıldığını, ancak sözleşmede belirtilen 6960 m² alanın 1600 m² lik bölümünün çeşitli nedenlerle teslim edilemediği için kira parasında encümen kararı ile %23 indirim yapılarak 2.yıl kira parasının 2.102.414 USD olarak belirlendiğini, İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/960 Esas sayılı dosyasından verilen ihtiyati tedbir kararı ile kira parasından %40 indirim yapılmasına karar verildiğinden, 2.yıl kira parasının 1.261.448 USD olarak hesaplandığını, 3.yıl kira parasının %5 artışla 1.324.520 USD olması gerektiğini bildirerek üçüncü yılda 26/06/2002 tarihinde yapılan ilk teslime ilişkin olarak 86.488.500.000 TL, 06/07/2002 tarihinde yapılan ikinci teslim nedeniyle ödenmesi gereken 86.488.500.000 TLden yapılan ödeme mahsup edilerek bakiye 44.026.923.750 TL ile 12/07/2002 tarihli üçüncü teslim nedeniyle 79.075.200.000 TL kira parasının ödenmesi için davalıya ihtarlar keşide edilmesine rağmen, yasal 30 günlük süre içinde ödeme yapmadığını belirterek temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesini ve bu üç teslime ilişkin kira paralarının tahsilini istemiştir. Davalı vekili, İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/1070 esas sayılı dosyasında kira bedelinin indirilmesi için açılan davanın derdest olup ödenecek kira bedeli miktarının belli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dairemiz geri çevirme kararı üzerine gönderilen İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/23 esas sayılı dosyasının incelenmesinde İ.. B..nin 13/06/2000 tarihli kira sözleşmesine dayanarak ikinci yıl (2001-2002) kira parası ve kur farkı alacağı ile üçüncü yıla ait 1,2 ve 3.teslimlere ilişkin kur farkı ve üçüncü yıl 4,5,6,7 ve 8.teslimlere ilişkin kira parası alacağının ... Reklamcılık Tur.San.ve Tic.Ltd.Şti.'nden tahsilinin talep edildiği ve davanın derdest olduğu anlaşılmıştır. Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda bütün kira alacaklarının tek bir dosyada birleştirilmesinde zaruret olduğu, önceki yıllara ait kira parası ile ilgili ihtilafların çözümü sonrasında daha sonraki ihtilafların çözümünün mümkün olacağı belirtilmesine rağmen mahkemece
2002-2003 yılı yani üçüncü yıl kira parasından ilk üç teslime ait kısmın müstakil olarak değerlendirilmesi ve yapılan ödemelerin dava konusu alacaktan mahsubu suretiyle yapılan hesaplama dikkate alınarak davalının 40.057 TL borcu bulunduğuna karar verilmiş ise de, her iki dosya arasında bağlantı bulunup, 9.Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2001-2002 yılı kira alacağı davasında verilecek karar üçüncü yıl kira alacağına ilişkin bu davayı da etkileyecek olup, özellikle davalı tarafından yapılan ödemelerin hangi borca mahsup edileceği konusunda çelişki oluşturmaması, kira bedeli indirim oranı ve miktarının bilirkişiler tarafından farklı yorumlanarak yıllara göre kira parası miktarlarının farklı hesaplanmaması için her iki dosyanın birlikte değerlendirilmesi gerekir. Bu nedenle mahkemece mümkünse dava dosyasının İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/23 esasında görülmekte olan dava ile birleştirilmesine, birleştirme mümkün olmaz ise İzmir 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/23 esas sayılı dava dosyasının sonucu beklenerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.