SUÇLAR: Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,
konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit, şantaj
HÜKÜMLER: Beraat
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit ve şantaj suçlarından açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/169 Esas, 2015/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle, eksik araştırmayla karar verildiğine, duruşma gününden haberdar edilmediklerine, katılan mağdure tanıklarının dinlenilmediğine, katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna, Bakırköy Asliye Ceza Mahkemesi dosyasının celp edilmeden karar verildiğine, delillerin toplanmadığına, kararın uluslararası sözleşmelere aykırı olduğuna, atılı suçlardan beraat kararları verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ve hükümlerin sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/169 Esas, 2015/254 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2024 tarihinde karar verildi.