TCK'nın 155/1,62,50/1-a, 52/2. maddeleri gereği mahkumiyet
Güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Tamir işiyle uğraşan sanığın katılanın teknesinin dümenini krom kaplaması konusunda 250 TL'ye anlaştıkları, sanığın kaplama yapmak üzere aldığı dümeni iade etmeyerek uhdesine geçirdiği olayda; sanık ile katılanın arasında bir hizmet ilişkisini bulunduğu gözardı edilerek vasıfta hataya düşülmek sureti ile Asliye Ceza Mahkemesinin görevine giren hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanmak suçu yerine basit güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK'da cezaların içtimasına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesinin "hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar" hükmünü içerdiği gözetilmeden, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan dönüştürülen adli para cezası ile doğrudan hükmedilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 24.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.