Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği ihbarı üzerine açıklanması geri bırakılan hüküm aynen açıklanmıştır.
Sanığın, temyiz isteğinin, atılı suçu işlemediğine, katılanın eşine yönelik hakaret eylemini sorduğunda kendisine de hakaret ettiğine, yeterli inceleme yapılmadan haksız verilen kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
Sanığın komşusu olan katılana "bir daha balkona çamaşır asmayın yoksa senin ağzına s***" diyerek hakaret ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
Sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Sanığın 24.12.2012 tarihli duruşmada "Ş.A. olaydan bir kaç gün önce eşime küfürlü konuşmuş, eşim bunu bana söyleyince ben Ş.'ye "bir kadına küfür etmek sana yakıştı mı" dedim, kendisine kesinlikle küfür etmedim, ancak ben ona bunu sorunca o bana ana avrat sinkaflı şekilde küfredip, elindeki ağaç bıçkısını fırlattı" şeklindeki savunmasının tanık A.T tarafından doğrulanması ve katılan hakkında sanığa yönelik hakaret ve kasten yaralama eylemleri nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişimi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2. Sanığın, hakaret eylemini aleni sayılan sokakta gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,
Nedenleriyle kararda hukuka aykırılık görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2024 tarihinde karar verildi.