Ceza verilmesine yer olmadığı
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
Katılanın temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanığın hakaret ettiğinin sabit olduğu, hakaret eyleminin karşılıklı olduğuna dair Mahkemece eksik incelemeyle karar verildiği, sanığa yönelik hakaret eyleminin bulunmadığı, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
Katılanın eşiyle, sanığın kızı arasında evlilik dışı ilişki yaşamaları nedeniyle, taraflar arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde sanığın, katılana ait cep telefonuna gönderdiği SMS mesajında "Köpekler de doğruyor, ama sen doğramıyorsun." şeklinde hakaret ettiği, sanığın, savunmasında karşılıklı olarak bir anlık sinirle mesaj yazdığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece, taraflar arasında husumet bulunması ve olayın mahiyeti dikkate alındığında sanığın hakaret eylemi sabit görülmekle birlikte, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiği kabul olunarak, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, hakaret suçunun karşılıklı işlendiği yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından katılanın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Hususlar Yönünden
Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükümde, karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilirken 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yanında ilgili Kanun maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin de yazılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetli görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği karara, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasından sonra gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2024 tarihinde karar verildi.