Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/85 Esas, 2015/46 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Kararın gerek esas gerekse usul bakımından kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
1. Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdurenin belinden tutup kiraz toplaması için onu havaya kaldırması ve kiraz topladıktan sonra yere indirdiği mağdureye karşı herhangi bir fiziksel temas gerçekleştirmeksizin 'Poponu elleyebilir miyim?' sorusunu yöneltmesi şeklinde gelişen olayda; eylemin cinsel taciz olarak kabul edilmesi gerektiği halde yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.
2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/85 Esas, 2015/46 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2024 tarihinde karar verildi.