Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2021/178 Esas, 2021/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, hükmün açıklanması suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/2373 Esas, 2022/1171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2,62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın inceleme dışı sanık ...’in eylemlerine iştirak ettiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığına, suç işleme kastıyla hareket etmediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
Mağdurun inceleme dışı sanık ...'in ağabeyinin cezaevinde bulunmasından mağduru sorumlu tuttuğu, olay tarihinde inceleme dışı sanık ...'in beraberinde bulunan sanık ... ile birlikte mağdurun ikâmetinin bulunduğu yerde beklemeye başladıkları, mağdurun eşi ve çocuğunu okullarına bırakmak üzere aracıyla hareket ettiği esnada sanıkların mağduru takibe başladıkları, inceleme dışı sanık ...'in Ayasofya Camii kavşağında kırmızı ışıkta beklemekte olan mağdura ait araca yaklaşarak konuşmak istediği yönünde işarette bulunduğu mağdurun ise yoluna devam ettiği, buna rağmen sanıkların araçla mağduru takibe devam ettikleri, mağdurun inceleme dışı sanık ...'in babasını arayarak oğlunun kendisi takip ettiğini söylediği ancak sanık ...’in babasının da sanıkları vazgeçiremediği, sanıkların mağduru eşini okula bıraktığı İkisu Köyüne kadar takibe devam ettikleri, mağdurun eşini okuluna bıraktıktan sonra Yomra'ya geri dönüş için aracıyla manevra yaptığı sırada inceleme dışı sanık ...'in mağdurun geçişini kapatacak şekilde yolu kapattığı, mağdur ile sanıkların bulunduğu aracın karşı karşıya geldiği, inceleme dışı sanık ...'in aracından inerek üzerinde taşıdığı ruhsatsız silahla mağdurun içeresinde bulunduğu araca ateş açtığı, mağdurun aracıyla geri manevra yaparak kaçmaya çalıştığı sırada sanık ...'nin de kendisine silahla mağdurun içerisinde bulunduğu araca ateş ettiği, mağdurun ve aracının açılan ateşten isabet aldığı akabinde olay yerinden aracıyla kaçtığı olayda;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından inceleme dışı sanık ... ile birlikte fiil üzerine ortak hakimiyet kurmak suretiyle kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/2373 Esas, 2022/1171 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.06.2024 tarihinde karar verildi.