İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2(g) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2018/399 Esas, 2019/320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-(e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2019/2781 Esas, 2021/851 Karar sayılı kararı ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; sübuta, eksik incelemeye ilişkindir.
Olay tarihinde Ovacık İlçe Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan sanık ile maktulün olay tarihi öncesinde eşlerinden boşanmış ve sevgili oldukları, sanığın zaman zaman maktulün evine gittiği, tarafların bazen sanığın ikametinde birlikte kaldıkları, sevgili olan taraflar arasındaki ilişkinin dönem dönem gerilimli bir hal aldığı, bazı zamanlarda tarafların aralarındaki ilişkiyi bitirme noktasına geldikleri, bu nedenle de aralarında hakaret ve darp olaylarının olduğu, olay günü saat 05.00 sıralarında da kavga ettikleri ve özel hastaneye başvurdukları, olay tarihinde saat 22.08 sıralarında, sanığın maktul ile aralarında çıkan tartışmanın ardından görevi nedeniyle sahip olduğu silahla maktulü şakak kemiği bölgesinden bitişiğe yakın mesafeden bir el ateş ederek öldürdüğü iddia edilen olayda,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2019/2781 Esas, 2021/851 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.06.2024 tarihinde karar verildi.