Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olan, gözleri iyi görmeyen ve 80 yaşının üzerinde olan mağdurun cebindeki parayı çekip alması şeklinde meydana gelen olayda, suçun 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesi ve 142/2 maddesinin son fıkrasında düzenlenen, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan kimseye karşı işlenmesi halinde, verilecek ceza üçte biri oranına kadar artırılır hükmü gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesi gereğince 3 yıl hapis cezasına hükmedildiği halde, hüküm fıkrasında aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca para cezasının 24 eşit aylık taksitlerle tahsiline şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.