HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2019/3282 Esas, 2020/2495 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
1. Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ... müdafinin yokluğunda verilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde sanık müdafiinin 10.02.2021 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası göz önüne alındığında, gerekçeli kararın "Temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğu, temyiz edenlerin dilekçede açıkça gösterilmemesi halinde temyiz isteminin rededileceği hususu ihtar olunur" şeklinde ihtaratı da içerecek şekilde yapılması gerekirken söz konusu ihtarat olmaksızın yapıldığı,
2. Sanık ...'nun yokluğunda verilen mahkûmiyet kararının 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, "Koruma tedbirlerine ilişkin olanlar hariç, aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hâkim veya mahkeme kararları, hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur." hükmü uyarınca sanığa tebliğ edilmesi gerekliliği karşısında söz konusu eksikliklerin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.