İstinaf başvurularının esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 inci maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 inci maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 inci maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 inci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünlüdü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.01.2021 tarihli ve 2020/109 Esas, 2020/109 Esas 2021/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4, 62/1 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/1269 Esas, 2021/1669 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürmeyi gerektirecek husumet ve mahkûmiyet yeterli delil bulunmadığına, beraat hükmü verilmesi gerektiğine, eylem kasten yaralama suçunu oluşturduğundan suç vasfının hatalı belirlendiğine, suçun taksirle işlendiğine ilişkindir.
1.Suç tarihinde olay öncesi saatlerde sanığın ağabeyi ...'ın, maktul ..., maktulün kardeşi ... ve bir grup arkadaşı ile birlikte alkol aldıkları, bu sırada bilinmeyen bir nedenle Recep ile maktul ve kardeşi ... dışındaki kişiler arasında tartışma çıktığı, maktulün tartışmanın kavgaya dönüşmesini engelleyerek tarafları ayırdığı ve olay yerinden ayrıldıkları, aynı akşam saat 21: 20 sıralarında sanığın arkadaşı dava dışı ... ile birlikte sokakta yürüdüğü sırada maktul ve kardeşi ... ile karşılaştıkları, sanığın maktul ve ...'a ağabeyinin kavga ettiği kişilerin kim olduğunu sorduğu ve telefon numaralarını istediği, maktulün de telefon numarasını veremeyeceğini söyleyerek kendi telefonundan arkadaşını arayarak telefonu sanığa verdiği, sanığın konuşmaya çalıştığı ancak karşı tarafın alkollü olması nedeniyle anlaşamadıkları, maktulün telefonunu geri almaya çalıştığı, sanığın maktulün elini ittiği, telefondaki kişiye ağabeyine kimin vurduğunu sorduğu, tekrar kendisine ait cep telefonunu geri almaya çalışan maktule müdahale ederek itmesi üzerine arbedeye maktulün kardeşi ...'ın da dahil olduğu, sanığın ...'a tokat attığı, ... ve maktulün ...'ı ve sanık ...'i ayırmaya çalıştığı, sanığın ...'ın suratına kafa attığı ve ...'a yumruk salladığı, ...'a attığı yumruğu kaçması yüzünden isabet ettiremediği, maktulün yüzüne yumruk attığında yere düştüğü ve toparlanamadığı, ayağa kalkarak yürümeye çalıştığı sırada sanık halen kavgaya devam eden kardeşi ...'ın kucağına düştüğü, çevreden gelenlerin araya girerek kavgayı ayırdıkları, sanığın olay yerinden ayrıldığı, maktulün kaldırıldığı hastanede 11.07.2019 tarihinde kendisinde mevcut olan anevrizma rahatsızlığının da kolaylaştırmasıyla hayatını kaybettiği anlaşılmıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun doğrudan kastla işlendiği ve kastın yaralamaya yönelik olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/1269 Esas, 2021/1669 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 inci maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.06.2024 tarihinde karar verildi.