Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2014/240 Esas, 2015/147 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında tehdit, mala zarar verme ve kasten yaralama suçları ile sanık ... hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanıklar müdafiinin itiraz etmesi sonucu mercii Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2017 tarihli ve 2017/160 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın süre yönünden reddine karar verilmesi nedeniyle bu sanıklar yönünden inceleme yapılmamıştır.
Sanık ... ... hakkında mala zarar verme suçu için yapılan incelemede;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, mahkûmiyet karar tarihi olan 17.02.2015 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
2. Ceza Dairesi - E. 2022/1787 - K. 2024/9323
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 2. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2022/1787 |
| Karar No | 2024/9323 |
| Karar Tarihi | 05.06.2024 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"