SUÇLAR: Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit, hakaret, taksirle yaralama

Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik tehdit, hakaret, taksirle yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-a (sanık ... yönünden), 286/2-g (sanık ... yönünden) maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1 maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2018/50 Esas, 2020/126 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2,62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/764 Esas, 2021/1010 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

1. Katılan ... vekilinin temyiz nedenleri, sanık ... yönünden suç vasfına ve eksik ceza tayinine, sanık ... yönünden mahkumiyetine yeterli delil elde edildiğine,

2. Sanık ... müdafiilerinin temyiz nedenleri, suç vasfına, fazla ceza tayinine, meşru savunma ve sınırın aşılmasına, haksız tahrike ilişkindir.

1. Katılan ... ile sanık ... arasında olay tarihinden 2 yıl öncesine dayanan kız meselesinden kaynaklanan husumetin bulunduğu, olay tarihinde ...'nın konuşmak için ...'ı aradığı, ...'ın bulunduğu yeri söylemesi üzerine tarafların aralarında anlaşarak saat 21.30 civarında buluştukları, bu sırada ...'nın yanında sanık ...'nın, ...'ın yanında ise ...'ın bulunduğu, ... ile ...'ın kız meselesi yüzünden tartışmaya başladıkları, ...'nın tartışma sırasında cebinden çıkardığı bıçağı ...'ın göğüs ve sırt bölgelerinden 5 kez bıçakladığı, ...'nın ...'ı, ...'ın ise ...'yı tutarak tarafları ayırmaya çalıştıkları sonrasında ...'ın olay yerinden kaçtığı, ...'ın, sağ göğüs bölgesindeki yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, sol göğüs bölgesindeki 3 yaralanmadan en az birinin yaşamsal tehlikeye neden olduğu, sırtındaki yaralanmanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği,

vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'nın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık ... lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ... hakkında kurulan hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, haksız saldırı sanık ...'dan geldiğinden meşru savunma, sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ya Yönelik Tehdit, Hakaret ve Taksirle Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar 5271 sayılı Kanun'un 286/2 maddesi uyarınca kesin olduğundan, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Mahkumiyet, Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/764 Esas, 2021/1010 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık ... müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.