EK KARAR SAYISI: 2020/1078 E., 2022/373 K.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.03.2022 tarihli ve 2020/1078 Esas, 2022/373 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve 2019/151 Esas, 2020/52 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2,29/1, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.02.2022 tarihli ve 2020/1078 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.03.2022 tarihli ve 2020/1078 Esas, 2022/373 Karar sayılı ek kararı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1 maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebepleri; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ve sanığın eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesininde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.03.2022 tarihli ve 2020/1078 Esas, 2022/373 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2 maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.06.2024 tarihinde karar verildi.