Düşme
Dairemizin 21.11.2011tarih 2011/10122esas, 2011/17776 karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.07.2012 tarih 2010/240170 sayılı itiraznamesi ile Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin elektronik ortamda UYAP sistemi içinde dosyaya giriş yaptığı tarihin temyiz tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, temyize konu dosyada hükmü temyiz eden Cumhuriyet Savcısının dilekçesinin UYAP sistemi içinde temyiz süresi geçmeden 21.04.2010 tarihinde kaydedildiği belirtilmek suretiyle Dairemizin temyiz isteminin reddine dair ilamının kaldırılarak dosyanın esastan görüşülmesi talebiyle Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığına dosyanın gönderilmesinden sonra 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2. ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
2) Dairemizin 21.11.2011 tarih 2011/10122 esas 2011/17776 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının KALDIRILMASINA,
O yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin vasfa yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; ancak,
Hükümden sonra 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunla 6831 sayılı Orman Kanununun 91/5. maddesine getirilen değişikliğe göre sanığa yüklenen fiilin gerektirdiği cezanın kanunda Belirtilen türü ve üst sınırına göre davanın 5326 sayılı Kanunun 20. maddesine göre soruşturma zamanaşımına tabi bulunmakla;
Suç tarihi olan 24.08.2009 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, suça konu emval satış bedelinin istirdatı kabil olmak üzere müdahil idareye bırakılmasına, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.