Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, davacının, 09.08.2017 ve 17.08.2017 tarihli tutukluluğun devamına ilişkin kararlara itiraz etmesi üzerine Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın değerlendirilmesi neticesinde reddine ilişkin 27.09.2017 tarihli ve 2017/229 Değişik İş sayılı kararının usulsüz olduğu iddiası ve tutukluluk süresince ailesinden ayrı kalmasından dolayı manevi zarara uğraması nedeniyle 8.817.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
Davacının temyiz sebepleri; eksik incelemeye, davanın tazminat konusu ile ilişkili mahkemede görüldüğüne ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/33 Esas – 2018/22 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı örgüt suçundan tutuklandığı, 09.08.2017 ve 17.08.2017 tarihli tutukluluğun devamına ilişkin kararlara itiraz etmesi üzerine Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2017/229 Değişik İş sayılı kararı ile itirazların reddine karar verildiği, tutukluluğu devam ederken yapılan yargılama sonunda davacının silahlı örgüt suçundan 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'ya tabi olduğu belirlenerek davacının yargılama sonucunda mahkumiyetine hükmedildiğinden ve Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2017/229 Değişik İş sayılı kararına karşı tazminat davası açılamayacağından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Davacının 09.08.2017 ve 17.08.2017 tarihli tutukluluğun devamına ilişkin kararlara itiraz etmesi üzerine Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2017/229 Değişik İş sayılı kararı ile itirazların reddine karar verildiği, davacının itirazın reddi kararı ve aynı zamanda tutukluluk nedeniyle uğranan manevi zarar bakımından tazminat talebinde bulunduğu, itirazın reddine ilişkin mahkeme kararı nedeniyle tazminat talebinin dayanağının CMK'nın 141/1-a maddesinde yer alan " Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen ... Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler." şeklindeki düzenleme olduğu, bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin davacının bu hususa ilişkin talebinin CMK'nın 141. Maddesinde sayılan tazminat nedenlerinden olmadığına yönelik kabulünün hatalı olduğu, ancak Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2017/229 Değişik İş sayılı kararının Kanun ve usule uygun olduğu ve davacı yapılan yargılama neticesinde 9 yıl hapis cezasına mahkum edildiğinden tutukluluk nedeniyle manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gözetildiğinde, davanın reddine karar verilmesinin sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.03.2024 tarihinde karar verildi.