765 sayılı TCK.nun 350/1-3 maddeleri uyarınca 2 şer sene hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
Sanıklar ... ve ...’in tekerrüre esas sabıkalarının bulunduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin teşdiden ceza tayininin yasal olmadığı, kanuni ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.