Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2013 tarihli, 2013/13221 Esas sayılı iddianamesiyle, cinsel taciz suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Adana (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.10.2013 tarihli, 2013/572 Esas, 2013/841 Karar sayılı kararı ile, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 53 üncü maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.
3. Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli, 2013/649 Esas, 2014/966 Karar sayılı kararı ile, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.
4. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2015 tarihli, 2014/366 Esas, 2015/265 Karar sayılı kararı ile sanığın, kızı olan mağdurenin dudağından öpmeye çalışma şeklinde kabul edilen eylemde, mevcut delillerin değerlendirilmesi ile, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.03.2019 tarihli ve 14-2015/331107 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası, 230 uncu maddesi, 289 uncu maddesinin (g) bendi ve 1412 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin yedinci fıkraları uyarınca Mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleriyle bunun hukuki nitelendirmesinin belirtilmesi suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve mağdurenin aşamalarda temasa ilişkin beyanının olmadığı da gözetilerek sanığın kızı olan mağdureye yönelik dudağından öpmeye çalışma şeklinde kabul edilen eyleminde temasının olup olmadığı hususunun netleştirilerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin unsurlarının nasıl oluştuğuna dair denetime elverişli gerekçe içermeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuş, bozma sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2015 tarihli, 2014/366 Esas, 2015/265 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.03.2024 tarihinde karar verildi.