İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2020/27 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, mağdur ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d., 35., 29., 62., 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/472 Esas, 2021/384 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Kabul edilebilir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme neticesinde sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu incelenerek esastan reddine karar verildiği; aynı kararda sanıklar Hayrettin ve Derviş hakkında mağdur ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmümlerinin gerekçesizlik sebebiyle bozulmasına karar verildiği, sanık ... hakkındaki esastan ret kararı yönünden dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, sanıklar Derviş ve Hayrettin hakkında ise bozmanın gereği için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, aynı olayda yargılanan sanıklar Mehmet, Hayrettin ve Derviş hakkında farklı uygulamaların ortaya çıkmaması, sübutun kabulü, iştirakin değerlendirilmesi, eylemin sınıflandırılması ve ceza tayini yönünden kurulan hükümlerin kanun yolu incelemelerinin birlikte yapılmasında zorunluluk bulunduğu ve sanıkların hukuki durumlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından, sanık ... hakkındaki istinaf isteminin esastan reddine dair karar da bu nedenle hukuka aykırı bulunmuştur.
Başkaca yönleri incelenmeyen Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/472 Esas, 2021/384 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.06.2024 tarihinde karar verildi.