HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/176 Esas, 2015/449 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ..., ..., ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar ile sanıklar müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesi ile hükümlerin Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesi'nin 11.02.2020 tarihli ve 2019/19333 Esas, 2020/2712 Karar sayılı kararı ile özetle " sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyizen incelenmesiyle; sanıkların iştirak halinde olup olmadıklarının tartışılmaması, katılanların yaralanmalarına ilişkin Adli Tıp Raporu alınarak sonucuna göre sanıkların eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması" gerektiği belirtilerek bozulmasına,
2. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2020/107 Esas, 2021/478 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanıklar ... ve ... hakkında ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1,35/2, 29/1,53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanıklar ... ve ... hakkında ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1,35/2, 29/1,53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
c. Sanıklar ... ve ... hakkında...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1,35/2, 29/1,53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle: Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden rapor alınması gerektiğine, öldürme kastı bulunmadığına, eylemin kasten yaralama olarak nitelendirilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrikin oranına, sanıkların iştirak iradesi bulunmadığına, savunma haklarının kısıtlandığına, cezalarda indirim yapılmadığına ilişkindir.
1. Aralarında muhtarlık seçimleri ile ilgili husumet bulunan tarafların köyde bir düğün yerinde kavga etmeye başladıkları, baba oğul olan sanıklar ... ve ...'nin mağdurlar ..., ..., ...'i ellerindeki bıçaklarla birden fazla darbe ile yaraladıkları, ...'un göğüs ön yüz, sırt, el ve kol bölgelerinden hayati tehlike meydana gelecek şekilde, ...'in karın, el ve dirsek bölgelerinden hayati tehlike meydana gelecek şekilde, ...'in göğüs sol yanda 2 kesi, el ve kolda, sırtta hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralandıkları, sanıkların eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu kabulü ile mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.
2. Kesici aletle birden fazla kesi nedeniyle yaralanan ...'in karın sağ üstte karaciğer yaralanmasına neden olan kesisinin hayati tehlikeye neden olduğu, sol el 4. parmak ve sağ dirsekteki yaralanmaların
basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğunun belirtilmesi karşısında; "9 yıldan 15 yıla" kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine, alt sınıra yakın 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, savunma hakkını kısıtlayan işleme rastlanmadığı, eksik inceleme bulunmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile fiil üzerinde hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği gerekçesi ile uygulanan haksız tahrik hükümlerinde ve indirim oranında isabetsizlik görülmediği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının eleştiri nedeni dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2020/107 Esas, 2021/478 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.06.2024 tarihinde karar verildi.