Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
A. Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/130 Esas ve 2022/36 Karar sayılı kararı ile sanığın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka ayrılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eksik inceleme üzerine karar verildiğine, 2. Suçun sübut bulmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler dışına hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
1. Gerekçeli karar başlığında, suç tarihlerinin "22.03.2021,06.04.2021" yerine, sadece "22.03.2021" olarak gösterilmesi,
2. İkinci kez tekerrüre esas alınan Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/189 Esas ve 214 Karar sayılı ilamında tekerrür uygulamasına esas alınan Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/429 Esas ve 727 Karar sayılı ilamına konu suçun sırf askeri suç olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının, dolayısıyla sanık hakkında Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan ilamı nedeniyle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
3. Dosya kapsamına göre, 06.04.2021 tarihli eylemde uyuşturucu madde alışverişinin gerçekleştiği yerin, çocuk parkına 151,26 metre mesafede olduğu anlaşılmakla, çocuk parkının 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamındaki yerlerden olmadığı, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen temel ceza üzerinden artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA;
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.