İNCELENEN KARARIN;
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Katılanın, sanığın kiracısı olduğu, 01.01.2014 ile 18.03.2015 tarihleri arasında katılana ait banka hesap özetine göre katılanın kira bedelini düzenli ödediği, 2015/Kasım ve Aralık ayı kira bedelini Ocak/2015'de ödediği, en son 13.02.2015 tarihinde 2015/Ocak ayının ödemesini yaptığı, 17.03.2015 tarihinde jandarmaya müracaat edip evdeki eşyalarının sanık tarafından alıkonulduğu, sanığın evi başkasına kiraya verdiği ve eve giremediğine dair şikâyette bulunduğu, 24.12.2015 tarihli duruşmada ise 2015 yılının birinci ayında evden ayrıldığını beyan ettiği, aşamalarda çelişkili beyanda bulunduğu, sanığın ise atılı suçlamaları kabul etmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı katılana kiraladığı eve girdiği ve bahse konu eşyaları aldığına dair tanık beyanı, kamera kaydı, parmak izi ve benzeri bir delilin mevcut olmaması, katılanın aşamalardaki çelişkili beyanı dışında, sanığın savunmasının aksini ispatlayan, atılı suçlardan mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmaması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.