Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı, davalıyı dava konusu alacaklar açısından davadan önce noterden gönderdiği 10/04/2015 tarihli ihtarnamesi ile temerrüde düşürmüş ve dava-ıslah dilekçelerinde yıllık ücretli izin alacağına bu tarihten itibaren faiz yürütülmesini talep etmiştir.
Dairemiz uygulamasına göre işçilik alacaklarını hesaplayıp, ödeme yükümlülüğü işverene ait olduğundan temerrüt ihtarında miktar olmaksızın alacağın isminin belirtilmesi yeterlidir. Bu durumda tam temerrüt, miktar belirtilmiş ise miktar ile sınırlı temerrüt kabul edilmektedir.
İlgili hak açısından miktar belirtilmiş, ancak hak bu miktardan fazla çıkmış ise temerrüdün miktarla sınırlı olması karşısında ihtarnamedeki miktara temerrüt tarihinden, ihtarnamedeki miktarı aşan kısmın dava dilekçesindeki miktarı kadarına dava tarihinden, ıslah nedeni ile dava dilekçesindeki miktarı da aşan kısım varsa bu miktara da ıslah tarihinden faiz yürütülmelidir.
Ayrıca davalı, dava açılmasına sebebiyet verdiğinden davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti 24.950,00 TL + 4.144,00 TL= 29.094,00 TL üzerinden hesaplanmalıdır.
Mahkemece yıllık ücretli izin alacağının tamamına temerrüt ihtarnamesi dikkate alınarak faiz yürütülmesi gerekirken, temerrüt ihtarnamesi dikkate alınmadan faiz yürütülmesi ile davacı lehine noksan vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Hükmün 1 numaralı fıkrasının yıllık izin alacağına ilişkin “b” bendi ile 3 numaralı fıkrasının ayrı ayrı çıkartılarak, yerlerine ;
“ b) 4.144,00 TL brüt yıllık izin alacağının temerrüt tarihi olan 15/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”
“3. Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 4667 Sayılı Kanun ile değişik 1136 Sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168/son maddesi gereğince hüküm verildiği tarihte geçerli olan Avukatlık Ücret Tarifesi üzerinden hesaplanan 3.491,28 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 02/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.