Mahkumiyet
Dairemizin 15.12.2011 tarih 2010/14613 esas 2011/23677 karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 08.02.2012 tarih 2009/147582 sayılı itiraznamesi ile sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğunu belirtmek suretiyle Dairemiz 2010/14613 esas 2011/23677 karar sayılı ilamının kaldırılarak esasla ilgili inceleme yapılması talebiyle Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığına dosyanın gönderilmesinden sonra 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle ile 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2. ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
2) Dairemizin 15.12.2011 tarih 2010/14613 esas 2011/23677 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının KALDIRILMASINA,
Kesinleşen orman sınırları içinde bulunduğu anlaşılan binanın ve dikili meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.12.2012gününde oybirliğiyle karar verildi.