5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1,51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması mahallinde giderilebilecek eksiklik olarak değerlendirilmiştir.
İddianamede sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sürücü belgesinin geri alınması hususunda bir karar verilmemesi, bu hususun mahkemenin takdirinde olması, sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin hükmün uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, dosya içeriğine göre, katılan tarafın zararlarının giderilmemesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde düzenlenen zarar koşulunun gerçekleşmemesi sebebiyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşıldığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur tespitine ve Üst Cumhuriyet savcısının usuli nedenlere, yetersiz gerekçe ile kişiselleştirme kurumlarının uygulanmadığına ve iddianamede talep edilmiş olmasına karşın TCK'nın 53. maddesinin değerlendilmemiş olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi