B O Z M A Ü Z E R İ N E
Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33
üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412
sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz
edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun
260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin
bulunduğu, 14122 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,
aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumunun
bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında Dolandırıcılık suçundan 1 yıl 8 ay hapis, 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün, uzlaştırma hükümlerinin uygulanma gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2017/578 Esas, 2019/737 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157 nci,
62 nci, 52 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın yüklenen suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkindir.
Sanık hakkında, Mehmet Bahcacı'dan yaptığı 4.000,00 TL tutarında alışveriş karşılığında ne şekilde temin ettiği tespit edilemeyen katılan ...'a ait kredi kartı bilgilerini kullanarak ödeme yapmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın yüklenen suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
İddia, savunma, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı itibarıyla eylemin sübutuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir. ancak;
Sanığın, Mehmet Bağcacı'dan aldığı mallara karşılık mail order yoluyla katılana ait kredi kartı bilgilerini kullanarak ödeme yapmaktan ibaret eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmün kurulması,
2. Kabule göre de; Mahkemenin 28.01.2014 tarihli kararında adli para cezasına ilişkin temel cezanın 5 gün olarak tayin edildiği ve hükmün sanığın temyizi üzerine bozulduğu, aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususun kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, adli para cezasına ilişkin temel cezanın 1000 gün olarak belirlenmesi,
hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2017/578 Esas, 2019/737 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.