Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin,14.03.2016 tarihli ve 2015/24 Esas,2016/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 205 inci maddesinin birinci fıkrası, 62,53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
Sanığın temyiz istemi; hakkında eksik inceleme ve şüphe üzerine verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.
Sanığın katılana ait olan çeki vadesini uzatma bahanesiyle alıp yırtmak suretiyle resmi belgeyi yok etme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanık suçlamayı kabul etmemiş, katılan ile diğer sanığın arasında tartışma çıktığını, ne yaşandığını bilmediğini, çeki yırtmadığını, yırtanı da görmediğini savunmuş, banka çalışanı olan ve katılanın yeğeni olduğu anlaşılan tanığın beyanında çekin sanık ... tarafından yırtıldığı beyan edilmiş, mahkemesince sanık hakkında temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
2. Suça konu çekin vadesini uzatma işlemi için katılan ile bir araya gelen sanığın, suça konu çek banka görevlisine ibraz edildiğinde yırtarak imha ettiği bu nedenle çekin ele geçirilemediği ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 780 inci maddesi uyarınca çekte bulunması gereken zorunlu unsurlarını taşıyıp taşımadığının da tespit edilemediği anlaşılmakla "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince eylemin 5237 sayılı Kanun'un 208 inci maddesindeki özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunu oluşturacağı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. Sanığın adli sicil kaydında yer almayan ve sanıkla ilgisi olmadığı UYAP sisteminden yapılan araştırmada anlaşılan ilamın tekerrüre esas alınması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin,14.03.2016 tarihli ve 2015/24 Esas,2016/239 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.