İNCELEME KONUSU
Mahkumiyet
Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.12.2019 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde Tarsus 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2021 tarihli ve 2020/232 Esas, 2021/242 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 252 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ilişkin karar itiraz olunmaksızın 07.07.2021 tarihinde kesinleşmiştir.
Adalet Bakanlığı'nın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.08.2022 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112899 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü.
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 26.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112899 sayılı kanun yararına bozma isteminin
"...5237 sayılı Kanun'un 292/1 inci maddesinde yer alan, "Tutukevinden, ceza infaz kurumundan veya gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçan tutuklu veya hükümlü hakkında altı aydan bir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan davası açılan ve yargılaması yapılan sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın 6 aydan 1 yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmek suretiyle, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
1.5237 sayılı Kanun'un 292 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hükümlü veya tutuklunun kaçması suçu için öngörülen cezanın üst sınırının 1 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden temel cezanın 1 yıl 6 ay hapis cezası ile olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görülmüştür.
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Tarsus 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2020/232 Esas, 2021/242 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. Gerekçe bölümünün (2) no'lu bendinde belirtilen nedenle müteakip işlemlerin Mahkemesince yapılmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.