5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mağdur hakkında düzenlenen 25.01.2007 tarih ve 210 sayılı raporda, mağdurun kolunda çıkık oluşacak şekilde yaralandığı, mağdurdaki bu yaralanmanın hayat fonksiyonlarına etkisinin 1. derecede olduğunun belirtildiği, TCK'nın 89/2-b maddesinde kemik kırığının artırım nedeni olarak düzenlendiği, maddede çıkığa ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, bu nedenle sanık hakkında TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı, ancak bu hususun temel cezanın tayininde asgari hadden ayrılmak suretiyle dikkate alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak sureti ile sanık hakkında fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5237 sayılı Kanunun 89/2-b maddesinin uygulanmasına ilişkin 2. parağrafın tamamen 4. parağrafından da “180 gün ve 3.600 TL” ibarelerinin çıkartılarak yerine sırasıyla “120 gün” “ 2.400 TL” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.