SUÇLAR: Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, temyiz isteminin reddine dair ek karar
Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm ile tehdit suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair 02.06.2016 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında
1. Tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 52 nci maddeleri uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 52 nci maddeleri uyarınca 10.620,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
3. Yerel Mahkemece 02.06.2016 tarihli ek karar ile sanığın tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusu hakkında, verilen cezanın miktar itibarıyla kesin olması sebebiyle reddine, karar verilmiştir.
4. Tebliğnamede tehdit suçundan kurulan hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
Sanığın temyiz istemi, polis memurları tarafından darp edildiğine, hakarete maruz kaldığına, atılı suçları işlemediğine, kararın bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.
Sanığın kimliğinin, gözaltında bulunan abisi T.Ç.'nin üzerinden çıkması nedeniyle bu hususu sorgulayan görevli polis memurlarına hitaben hakaret ettiği ve "Sizinle görüşeceğiz." demek suretiyle basit tehditte bulunduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
A. Tehdit Suçundan Verilen Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden
Ceza infaz kurumunda bulunan sanığın, duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
A. Tehdit Suçundan Verilen Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karar Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin 02.06.2016 tarihli ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.