İstinaf isteminin esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıktan telefonu alan telefoncu ... ... adlı kişinin telefonu satması ve karşılanacak herhangi bir zararının olmaması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.", aynı Kanunun 294. maddesinin "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, Türk Ceza Kanunu'nun 25/2 maddesindeki zorunluluk hali nedeniyle sanığa cvyo verilmesi gerektiğine, eylemde cebir unsurunun olmadığına, eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğuna ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Mağdurun yağmalanan telefonunun değerinin 100,00 TL olması karşısında suç tarihi itibarıyla paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 150/2. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine, bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmesine,
29.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.