SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve sanıktan şikayetçi olan ...'nın davaya katılma talebi sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği karşısında, aynı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca şikayetçi ...'nın davaya katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile,
1. Sanık ...'nın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu, 62 nci, 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,
3. Sanık ...'un kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
4. Tebliğname sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden bozma talep etmiştir.
Katılan sanığın temyiz isteği; tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, dosya kapsamına göre beraat etmesi gerektiğine, sanık ...'un cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
Sanık ...'nın, sanık ...'un evinin önünden geçerken köpeklerinin yanına gelmesi nedeniyle küfür ettiği, sanık ...'un duyması üzerine çıkan tartışmada karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, sanık ...'nın yerden aldığı taşı sanık ...'a atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraldığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yaralama suçunun alenen işlenen hakaret suçu ile birlikte işlenmesi karşısında Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.
1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, beyanlarına itibar edilen tanıklar A.G., T.R.E. ve A.G.'nin anlatımları ile adli rapor içeriği karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
2. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uygulanmamış ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilebileceği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama, sanık ... Hakkında Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
1. Katılan Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanıkların savunmaları, adli rapor içeriği ile tanıklar A.G., T.R.E. ve A.G.'nin anlatımları karşısında, sanık ...'un kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına yönelik her türlü, şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraat kararı verilmesine ve hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Sair Sebepler Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararında katılan sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.03.2024 tarihinde karar verildi.