HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2020/36 Esas, 2020/105 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci maddesinin (a) (b) (c) (h) bentleri, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5'er yıl 5'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2020/1077 Esas, 2021/1635 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, sanıklar hakkında 5237 Sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile uygulama yapılmaması aleyhe istinaf talebi olmadığından eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi
1.Soyut deliller ile sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü verildiğine,
2.Sadece mağdur beyanına dayanılarak karar verilemeyeceğine,
3.Yağma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Sanıkların 27.12.2019 günü saat 20.00 sıralarında, mağdur evde çocukları ile bulunduğu sırada kemerlerinde telsiz, ellerinde tabanca ve yüzlerinde kar maskesi ile geldikleri, içeriye girerek "neyin varsa vereceksin yoksa seni öldürürüz" dedikleri, mağduru çocukları ile salona getirerek odaları aradıkları, mağdurun para ve değerli eşyası olmadığı için hiçbir şey alamadan evden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.
2.Olay yeri görgü tespit tutanağına göre mağdurun evi dağınık şekilde bulunmuştur.
3.Civardaki kamera görüntüleri izlenirken kolluk kuvvetlerinin sanık ...'den şüphelendikleri, sanık ...'ın ise yanında olan şahısların kimliklerini bildirerek, olayda taşıdığı oyuncak tabanca ve boyunluğu teslim ettiği yakalama tutanağından belirlenmiştir.
4.Tüm sanıklar olay yerine gittiklerini kabul etmişler fakat mağduru tehdit etmediklerini sadece sanık Bunyamın'ın konuşmak için gittiğini söylemişlerdir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
1.Suçun Sübutuna İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;
Mağdurun sıcağı sıcağına alınan beyanı, sanıklar ile arasında husumet olmaması, sanıkların olay yerinde olduklarına dair beyanları, kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen tutanaklar karşısında suçun sübutuna ilişkin temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yağma Suçunun Unsurları İtibarıyla Gerçekleşmediğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;
Yakalama tutanağı, olay yeri görgü ve tespit tutanakları karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2020/1077 Esas, 2021/1635 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Yasa'nın 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
28.05.2024 tarihinde karar verildi.