DAVA TÜRÜ: ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM, SAVUNMA YOLU İLE TEMLİKEN TESCİL
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden maliki olduğu 71 parsele, komşu 88 parsel maliki davalı tarafından balkon uzantısı olan saçak yapılmak suretiyle tecavüz edildiğini, kendisinin muvafakati olmadığı gibi arsanın imarlı olup davalının iyiniyetli olmasının da mümkün olmadığını, davalı tarafından yapılan haksız tecavüzün önlenmesine, taşkın inşaatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.
Davalı, kendisinin ve davacının evinin yaklaşık 60-70 yıl önce yapıldığını, her iki evin komşu ve bitişik olup evlerin üzerinde bulunduğu arsanın tek olduğunu, mahallede evlerin gecekondu şeklinde yapıldığını, bazılarının tapu tahsis belgelerinin bulunduğu, bazılarının ise işgalci olup daha sonra belediyeden ihale yolu ile satın aldıklarını, kadastro çalışmasının 1993 yılında yapıldığını ve taşınmazlar üzerinde bulunan evlerin kadastro tutanağına yansıdığını,imar uygulamasının da 1999 yılında yapıldığını, evlerin bu tarihlerden önce yapılmış olması nedeniyle çaplı taşınmaza el atmanın sözkonusu olmadığını, belirterek taşkınlığın iyiniyetle yapılması nedeniyle savunma yolu ile temliken tescil talebinde bulunarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalıya ait 88 parselde bulunan eve ait saçağın davacı parseline 4,13 m2 tecavüzlü olduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne ve fen bilirkişilerinin 06/11/2013 tarihli raporundaki krokide "A" harfi ile gösterilen 4,13 m2 lik saçak bölümünün yıkımı suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 512.10.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.