Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü
I-Sanık ...'in hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık ...'nın 08/04/2014 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 15/04/2014 tarihli, 2009/1098 E. – 2013/553 K. sayılı ek kararın yok hükmünde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen ve 25/07/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 08/04/2014 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan hapis cezalarının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.